| Getting your Trinity Audio player ready... |
Некои родители создаваат средина во која детето постојано се чувствува недоволно добро, збунето или емоционално запоставено.
Кога родителот има изразени нарцисоидни особини, фокусот речиси секогаш е на него – неговите потреби, имиџ и контрола – додека детските чувства и граници се ставаат во втор план. Ваквото однесување може да остави долготрајни последици врз емоционалниот развој и самодовербата на детето.
1. Љубовта зависи од однесувањето
Детето добива внимание и наклонетост само кога ги исполнува очекувањата на родителот, што создава чувство дека мора постојано да се докажува за да биде сакано.
2. Ги искривуваат фактите
Родителот често го негира она што детето го чувствува или доживува, оставајќи го со сомнеж во сопствената перцепција и разум.
3. Емоциите не се важни
Кога детето е тажно, лутo или повредено, тоа наидува на потсмев или рамнодушност наместо на разбирање.
4. Успехот на детето им пречи
Наместо поддршка, тие реагираат со љубомора или натпревар, па детето учи да не се истакнува.
5. Нема почитување на личниот простор
Приватноста на детето често се игнорира, без разлика дали станува збор за мислења, избори или лични граници.
6. Никогаш не се виновни
Дури и кога очигледно грешат, одговорноста секогаш ја префрлаат на детето или на некој друг.
7. Детето е продолжение на нивниот живот
Наместо да го поддржат сопствениот пат на детето, тие го користат за остварување на своите неисполнети амбиции.
8. Користат вина како алатка
Со суптилни или отворени пораки, прават детето да се чувствува должно и одговорно за нивните емоции.
9. Казнување со игнорирање
Молкот и повлекувањето се користат како начин за контрола и „казна“, оставајќи го детето емоционално изолирано.
10. Постојано критикуваат
Ништо не е доволно добро – критиката служи за намалување на самодовербата и задржување на моќта.
11. Ги оддалечуваат од другите
Родителот често влијае детето да се дистанцира од пријатели и семејство, создавајќи зависност само од него.
Растењето со нарцисоидни родителски модели може да остави длабоки траги, но препознавањето на ваквото однесување е првиот чекор кон заштита на сопственото ментално здравје и градење поздрави односи во иднина.
